Постојат книги што не држат будни поради брзата акција, а постојат и книги што тивко се вовлекуваат под кожа и нè тераат да се сомневаме во се дури и во сопствениот ум. „На раб на лудило“ од Б. А. Парис припаѓа токму на втората категорија. Овој психолошки трилер е маестрално изграден лавиринт од вина, страв и параноја, во кој читателот заедно со главната хероина полека ја губи сигурноста во реалноста.
Приказната започнува една бурна ноќ кога Кес, враќајќи се дома, решава да го скрати патот низ шумски пат, иако ѝ ветила на сопругот дека нема да го направи тоа. Таму забележува автомобил со жена која седи сама во него, но не застанува да помогне. Следното утро дознава дека жената е убиена. Од тој момент, чувството на вина почнува да ја прогонува, а нејзиниот живот се претвора во низа необјасниви заборавања, сомнежи и стравови. Кес почнува да се прашува: дали навистина го губи разумот или некој намерно ја турка кон лудило?
Најголемата сила на романот е атмосферата. Парис не брза со настаните, туку постепено ја гради тензијата. Секој заборавен предмет, секој чуден телефонски повик и секое чувство дека некој ја набљудува ја зголемуваат непријатноста. Читателот постојано е во состојба на неизвесност и се прашува кому може да му верува – на Кес, на нејзиниот сопруг или на сопствените претпоставки.
Ликот на Кес е прикажан многу убедливо. Нејзината ранливост, грижата на совест и постепеното распаѓање на самодовербата се напишани со голема психолошка прецизност. Токму затоа романот функционира толку добро: стравот не доаѓа од чудовишта или крвави сцени, туку од можноста човек да престане да си верува себеси.
Стилот на Б. А. Парис е едноставен, читлив и заразно напнат. Поглавјата се кратки, а секое завршува со ново прашање што ве тера да продолжите со читањето. Иако на почетокот може да изгледа дека приказната се движи бавно, токму тоа постепено натрупување на тензија го прави финалето уште поефективно. Кога вистината конечно ќе почне да се открива, романот добива сосема нова димензија.
„На раб на лудило“ е книга што ќе им се допадне на љубителите на психолошки трилери како „Зад затворени врати".
Таа не се потпира на евтини шокови, туку на внимателно изградена неизвесност и на играта со човечката психа.
Ако сакате трилери што ќе ве натераат постојано да се прашувате „Што навистина се случува?“, тогаш „На раб на лудило“ е книга што вреди да се најде на вашата листа за читање. Б. А. Парис уште еднаш покажува дека најстрашното место не е темната шума туку умот што почнува да се сомнева во самиот себе.
No comments:
Post a Comment