Гијом Мисо е мајстор на современиот психолошки трилер, а „Апартман во Париз“ е дело кое ја потврдува неговата способност да создаде напната, атмосферска приказна што ги надминува границите на еден жанр.
Ова не е само приказна за мистерија; тоа е комплексен приказ на човечката психа, трауми и потрагата по вистината во свет каде што се е изложено на поглед.
Приказната започнува речиси филмски кога Медлин, поранешна полицајка од Лондон, и Гаспар, ексцентричен писател кој живее во самотија, случајно се наоѓаат во ист изнајмен апартман во Париз поради грешка во резервацијата.
Она што ја прави оваа книга специфична е динамиката помеѓу овие двајца протагонисти. Нивните карактери се спротивставени:
Медлин е аналитична, дисциплинирана, но емоционално оптоварена од минатото.
Гаспар е хаотичен, циничен и склон кон алкохол, прикривајќи го својот страв од неуспех и осаменост.
Париз како „ноар“ позадина
Мисо го користи Париз не како романтична разгледница, туку како мрачна, дождлива кулиса за неговата „ноар“ приказна. Апартманот, кој претходно му припаѓал на славниот сликар Шон Лоренц, станува центар на истрагата. Откривањето на изгубените дела на уметникот станува поттик за Медлин и Гаспар да се впуштат во опасна игра во која минатото на Лоренц и неговата семејна трагедија постепено излегуваат на виделина.
Мисо вешто го диригира темпото. Кратките поглавја и ненадејните пресврти ја држат тензијата на високо ниво до последната страница.
Романот длабоко навлегува во темите на уметноста, опсесијата, родителската љубов и начините на кои траумата не обликува или не уништува
Пишувањето е економично, директно и филмско, типично за стилот што го направи Мисо еден од најчитаните автори во светот.
No comments:
Post a Comment